تفسیر « بسم الله الرحمن الرحیم »

اسلام دین محبت است . دین صلح و بخشش و پیوند است ...
این را جزء به جزء شریعت اسلام می گوید و بلکه فریاد می زند . « بسم الله الرحمن الرحیم » یکی از اجزاء بنیادی اسلام و قرآن است . اگر به همین یک جزء توجه کنید ، همه اسلام را در آن خواهید یافت و تمام پیام قرآن را درک خواهید کرد . کتابی که تقریبا" همه سوره هایش با « بسم الله الرحمن الرحیم » شروع می شود ، خود به وضوح این پیام را می رساند و محتوای و جهت اصلی آن محبت و بخشندگی است . در یک مورد هم که با « بسم الله الرحمن الرحیم » شروع نشده ، در جای دیگر آن را دو بار آورده است ... چرا سوره های قرآن اینطور می شود ؟ چرا با کلام دیگری آغاز نمی شود ؟ دلیل تکرار پی در پی این آیه عاشقانه چیست ؟ همین نشان می دهد که خدایی که اسلام از آن می گوید ، پیش از هر چیز و بیش از هر چیز دیگر ، مهربان و بخشنده است و چنین خدایی ، از مومنان به خود ، انتظار مهربانی و بخشودن دارد . تاکید قرآن و اسلام بیش از هر چیز ، آن است که ای مردم محبت را دریابید و مهربانی کنید و الا چرا همه پیام های خود را با عبارت « به نام خداوند بخشنده و مهربان » آغاز می کند . چرا جمله دیگری ، آغاز کننده نیست . قرآن با جمله به نام خداوند انتقام گیرنده ، به نام خداوند متکبر و به نام خداوند عادل شروع نشده ، پس خدایی که در دل آیات مختلف نهفته است ، در اول و آخر مهربان و بخشنده است . اگر هم صفت دیگری دارد ، این ویژگی او حالتی است از محبت بی پایانش . خداوند عادل است ، اما بخشش خود را بر عدالت خویش برتری می دهد . حسابگر است ، اما داوری و حسابگری او تحت الشعاع بخشش لایزال اوست ...

ازکتاب تفاسیر بسم الله و معانی آن از دیدگاه های مختلف و برگرفته از تعالیم استاد ایلیا رام الله

آرام باشید

در آسمان ها گشوده است وارد شوید ، خانه شما آنجاست . آنچه در پی آنید در آنجاست . در آنجا هر چه بخواهید مهیاست . ملکوت الهی مشتاق شماست ، به پرواز در آیید . این سرزمین سرد است ، این زمین تاریک است ، رهایش کنید ....
آرام باشید اگر به خدا ایمان دارید و اگر آرام نیستید بدانید که از ایمان تهی گشته اید . ایمان بیاورید ، از ایمان وجودتان روشن و نورانی می شود . نور ایمان ، قلبتان را آرام می کند . این ایمان ، از آن برتر و گرامی تر نخواهید یافت ...
قلب هایتان را به روی او بگشایید آنگاه آرام خواهید شد . آرام باشید ، مگر جز اینست که سرچشمه ی آرامش ، خداوند است ، او در وجودتان همیشه حاضر است .

بخوانید

خدا را بخوانید با زبان ، با ذهن و قلبتان و آنگاه بشنوید آنرا از زبان روح تان ، به هنگان خواندن آگاه باشید که ، چه کسی را می خوانید ؟ به یاد داشته باشید که در حضور که هستید ؟
با خنده و گریه ، در خواب و بیداری ، در سختی و راحتی ( ... ) و حتی با آهنگ و آواز ، خدا را بخوانید .
بگذارید خداوند زمزمه و زمینه ی کلام و نگاه شما باشد .
با ایمان و اعتماد بخوانید و همه چیز را به او بسپارید . بدانید که بی شک پاسختان را می دهد لیکن آنطور که خود می داند و به شکلی که شعور بی کران و قدرت نامحدودش ایجاب می کند .
خدا را به گونه ای بخوانید که فرزندی پدر و مادر خود را ، عاشقی معشوق محبوب خود را ، و بنده ای خالق و پروردگار خویش را می خواند .
خدا را با عشق و حرارت بخوانید ، با امید و انتظار .
خدا را در وجود خود و در وجود دیگران ، در طبیعت ، در آسمان و در زمین بخوانید و صدایش بزنید . در وجود هر آنچه می بینید و نمی بینید ، خدا را صدا بزنید و او را بخوانید تا در وجود همه چیز و همه کس خود را ، انطور که خود می داند ، آشکار سازد .
خدا را آن گونه بخوانید که روح خود را . با هر دم و بازدمی ، با هر نفسی خدا را بخوانید که هر نفس ، خود نام خداوند است ....

برگرفته از کلام استاد رام الله ( پیمان فتاحی )

یک لحظه و یکساعت دست از تو نمی دارم
زیرا که تویی کارم زیرا که تویی بارم

از قند تو می نوشم ، با پند تو می کوشم
من صید جگر خسته تو شیر جگر خوارم

جان من و جان تو گویی که یکی بوده است
سوگند بدین یک جان کز غیر تو بیزارم