بخوانید

خدا را بخوانید با زبان ، با ذهن و قلبتان و آنگاه بشنوید آنرا از زبان روح تان ، به هنگان خواندن آگاه باشید که ، چه کسی را می خوانید ؟ به یاد داشته باشید که در حضور که هستید ؟
با خنده و گریه ، در خواب و بیداری ، در سختی و راحتی ( ... ) و حتی با آهنگ و آواز ، خدا را بخوانید .
بگذارید خداوند زمزمه و زمینه ی کلام و نگاه شما باشد .
با ایمان و اعتماد بخوانید و همه چیز را به او بسپارید . بدانید که بی شک پاسختان را می دهد لیکن آنطور که خود می داند و به شکلی که شعور بی کران و قدرت نامحدودش ایجاب می کند .
خدا را به گونه ای بخوانید که فرزندی پدر و مادر خود را ، عاشقی معشوق محبوب خود را ، و بنده ای خالق و پروردگار خویش را می خواند .
خدا را با عشق و حرارت بخوانید ، با امید و انتظار .
خدا را در وجود خود و در وجود دیگران ، در طبیعت ، در آسمان و در زمین بخوانید و صدایش بزنید . در وجود هر آنچه می بینید و نمی بینید ، خدا را صدا بزنید و او را بخوانید تا در وجود همه چیز و همه کس خود را ، انطور که خود می داند ، آشکار سازد .
خدا را آن گونه بخوانید که روح خود را . با هر دم و بازدمی ، با هر نفسی خدا را بخوانید که هر نفس ، خود نام خداوند است ....

برگرفته از کلام استاد رام الله ( پیمان فتاحی )